Περί του τρόπου εκτέλεσης της από 21-03-2018 απόφασης του Κεντρικού Πειθαρχικού Συμβουλίου ιατρών Ε.Σ.Υ., με την οποία επιβλήθηκε στον ιατρό κλάδο Ε.Σ.Υ. Δ.Κ., Διευθυντή Οφθαλμολογίας του Γ.Ν. Κατερίνης η πειθαρχική ποινή της προσωρινής παύσης δύο (2) ετών, δεδομένης: α) της, εν τω μεταξύ, λύσης της υπαλληλικής σχέσης του ιατρού με το Δημόσιο στις 03-02-2023 λόγω της αυτοδίκαιης έκπτωσής του από την υπηρεσία κατόπιν αμετάκλητης ποινικής καταδίκης του και β) της έκδοσης της με αριθμό Α 230/31-01-2023 απόφασης του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών (Τμήμα Ζ΄ Ακυρωτικό), η οποία απέρριψε προσφυγή του ιατρού για την ακύρωση του αποσπάσματος πρακτικού της ως άνω (21-03-2018) απόφασης του Κεντρικού Πειθαρχικού Συμβουλίου ιατρών Ε.Σ.Υ.
Δεν υφίσταται δυνατότητα εκτέλεσης, κατ’ άρθρο 144 του Υ.Κ., της απόφασης του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών με αριθμό Α230/31-1-2023 από τα όργανα της διοίκησης, διότι αρχικά, η εκτέλεση της επιβληθείσας από το Κεντρικό Πειθαρχικό Συμβούλιο (ΚΠΣ), κατά την συνεδρίασή του στις 31-03-2018, πειθαρχικής ποινής των δύο ετών προσωρινής παύσης στον ιατρό Δ.Κ., είχε ανασταλεί δυνάμει της απόφασης του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών (σε Συμβούλιο) με αριθμό 307/2018, ενώ όταν κατέστη εκτελεστή μετά την απόρριψη, με την απόφαση του ίδιου δικαστηρίου (σε ακυρωτικό σχηματισμό) με αριθμό Α230/2023, της προσφυγής κατά της απόφασης του ΚΠΣ, δεν υφίστατο πλέον αντικείμενο, αφού ο ιατρός είχε απολέσει από 19-07-2022 την υπαλληλική ιδιότητά του, συνεπεία της έκπτωσής του, κατόπιν της αμετάκλητης ποινικής καταδίκης του. Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του άρθρου 113 παρ. 1 του Υ.Κ., αφού αυτές αναφέρονται αποκλειστικά σε εκκρεμή πειθαρχική διαδικασία που «συνεχίζεται» και μετά τη λύση της υπαλληλικής σχέσης και τέτοια (εκκρεμής) διαδικασία δεν υφίσταται πλέον στην περίπτωση του εν λόγω ιατρού, αφού αυτή θεωρείται περαιωθείσα με την έκδοση της ως άνω (Α230/31-01-2023) απόφασης του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών και ως εκ τούτου εκλείπει η δυνατότητα μετατροπής της επιβληθείσας ποινής της προσωρινής παύσης των δύο (2) ετών, σε πρόστιμο. Δεν συντρέχει νόμιμος λόγος επανάληψης της πειθαρχικής διαδικασίας με τη διαδικασία του άρθρου 143 Υ.Κ., ούτε κατ’ επίκληση της παραγράφου 4 του άρθρου 114 Υ.Κ., αφού στην κρινομένη περίπτωση η αμετάκλητη καταδικαστική ποινική απόφαση δημοσιεύθηκε πριν και όχι μετά την σε τελευταίο βαθμό πειθαρχική απόφαση, αλλά ούτε και κατ’ επίκληση της παραγράφου 5 του άρθρου 114 Υ.Κ., καθώς η καταδικαστική πειθαρχική απόφαση έχει λάβει υπόψη της την καταδικαστική ποινική απόφαση, έστω πρωτόδικη, που είχε προηγηθεί, αφού τα στοιχεία της αντικειμενικής υπόστασης, τόσο του ποινικού, όσο και του πειθαρχικού παραπτώματος, ταυτίζονταν (ομόφωνα).
