Ενόψει του διδόμενου ιστορικού και του άρθρου 35 του ν. 4786/2021, το οποίο ερμηνεύει την αληθή έννοια του άρθρου 1912 ΑΚ, ερωτάται, για την περίπτωση που, μετά τον χαρακτηρισμό κληρονομίας ως σχολάζουσας και τον διορισμό κηδεμόνα της, κατά τις διατάξεις του ν. 4182/2013, διαπιστώθηκε η ύπαρξη ανήλικου κληρονόμου (κυοφορούμενου κατά τον χρόνο θανάτου του κληρονομουμένου και εν συνεχεία ζώντος τέκνου), λόγος για τον οποίο ακολούθησε αποχαρακτηρισμός της περιουσίας και παύση της κηδεμονίας, εάν, σε αντίθεση με τη κρατούσα διοικητική πρακτική, η κληρονομία εξακολουθεί να θεωρείται σχολάζουσα, μέχρι την πάροδο ενός έτους από την ενηλικίωση του κληρονόμου. Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης, τίθενται επιμέρους ερωτήματα, αναφορικά με την εφαρμογή των γενικών διατάξεων του Ν. 4182/2013 περί σχολαζουσών κληρονομιών, την παραγραφή των χρεών της κληρονομίας και τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των κηδεμόνων.
Δεν υφίσταται σχολάζουσα κληρονομία του ν. 4182/2013 στην κρινόμενη περίπτωση, όπου κληρονομία, αρχικώς χαρακτηρισμένη ως σχολάζουσα, αποχαρακτηρίσθηκε από τη Διοίκηση, μετά τη διαπίστωση της ύπαρξης ανήλικου κατιόντος κληρονόμου, που κυοφορείτο κατά τον χρόνο θανάτου του κληρονομουμένου. Κατά συνέπεια, δεν συντρέχει νόμιμος λόγος ανάκλησης συναφών με την κληρονομία πράξεων της Διοίκησης (ενδεικτικά, αποχαρακτηρισμός περιουσίας, παύση κηδεμόνα, αρχειοθέτηση υπόθεσης), παρέλκει, δε, η απάντηση των λοιπών και επικουρικώς τεθέντων προβληματισμών (κατά πλειοψηφία).
