α) Δυνατότητα υπαγωγής ανηλίκων πολιτών τρίτων χωρών στην έννοια του «επενδυτή» των διατάξεων του άρθρου 20 Κεφάλαιο Β΄ παρ. 1 (β΄) του ν. 4251/2014 «Κώδικας Μετανάστευσης και Κοινωνικής Ένταξης», όπως ισχύουν σήμερα. β) Δυνατότητα χορήγησης της μόνιμης άδειας διαμονής επενδυτή των ιδίων ως άνω διατάξεων στο γονέα ανήλικου πολίτη τρίτης χώρας, ιδιοκτήτη ακίνητης περιουσίας στην Ελλάδα, ως φορέα της γονικής του μέριμνας.
α) Ως προς το πρώτο υποερώτημα διατυπώθηκαν δύο (2) γνώμες. Κατά την πρώτη γνώμη, ανήλικος πολίτης τρίτης χώρας μπορεί να υπαχθεί στην έννοια του «επενδυτή» των παραπάνω διατάξεων, συντρεχουσών των λοιπών νομίμων προϋποθέσεων. Κατά τη δεύτερη γνώμη, ο ανήλικος πολίτης τρίτης χώρας δεν μπορεί να υπαχθεί στην έννοια του «επενδυτή» των ιδίων ως άνω διατάξεων. Το πρώτο υποερώτημα παραπέμπεται στην Ολομέλεια του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους.
β) Ως προς το δεύτερο υποερώτημα γίνεται, ομόφωνα, δεκτό ότι δεν είναι επιτρεπτή η χορήγηση μόνιμης άδειας διαμονής «επενδυτή» των παραπάνω διατάξεων στο γονέα ανήλικου πολίτη τρίτης χώρας, ιδιοκτήτη ακίνητης περιουσίας στην Ελλάδα, ως φορέα της γονικής του μέριμνας.
Εκδόθηκε η υπ” αριθ. 22/2020 γνωμοδότηση της Β΄ Τακτικής Ολομέλειας ΝΣΚ.
