Αν το αδίκημα της ενεργητικής δωροδοκίας, για το οποίο καταδικάσθηκε ο αιτών την κτήση της ελληνικής ιθαγένειας στην τέως Σοβιετική Ένωση, υπάγεται στην γενικότερη κατηγορία των αδικημάτων της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομη δραστηριότητα.
Η αμετάκλητη καταδίκη του αιτούντος την ελληνική ιθαγένεια Χ.Μ., για το αδίκημα της ενεργητικής δωροδοκίας στην τέως Σοβιετική Ένωση, βάσει του άρθρου 174 παρ. 2 του Ποινικού Κώδικα της (τέως) Ρωσικής Σοβιετικής Ομοσπονδιακής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας, δεν συνιστά, από μόνη της, κώλυμα για την πολιτογράφησή του, διότι αν και το αδίκημα της ενεργητικής δωροδοκίας αποτελεί ένα από τα βασικά αδικήματα, η διάπραξη των οποίων δύναται να στοιχειοθετήσει το αυτοτελές αδίκημα της νομιμοποιήσεως εσόδων από παράνομη δραστηριότητα, που θεωρείται, σήμερα, αξιόποινο, στην Ελλάδα, βάσει των άρθρων 236 ΠΚ, 2 (παρ. 2), 3 (περ. δ”) και 45 του ν. 3631/2008 και στην Ρωσική Ομοσπονδία, βάσει του ισχύοντος σήμερα άρθρου 174 του Ποινικού Κώδικα αυτής, δεν ταυτίζεται, πάντως, με το αδίκημα της νομιμοποιήσεως εσόδων από παράνομη δραστηριότητα (ομοφ.)
