Ερωτάται εάν, το αντικείμενο των διατάξεων (α) του άρθρου 26 παρ. 10 του ν. 4386/2016, και (β) του άρθρου 71 του ν. 4554/2018, σε σχέση με το άρθρο 68 του ν. 4386/2016 περιορίζεται μόνο σε υφιστάμενες κατά τη δημοσίευση αυτών καταλογιστικές πράξεις ή νομιμοποιεί εν γένει τις αντίστοιχες δαπάνες. Σε περίπτωση δε που κρίνεται ότι οι διατάξεις αφορούν τη νομιμοποίηση δαπανών και όχι τα «ποσά τα οποία έχουν καταλογισθεί, ως αχρεωστήτως καταβληθέντα, σε Διευθυντές Ερευνητικών Κέντρων ή Ινστιτούτων», μπορούν για τις δαπάνες αυτές να καταλογισθούν φυσικά πρόσωπα έτερα των Διευθυντών ή του ως άνω ερευνητικού προσωπικού. Τέλος, εάν η Υπηρεσία νομιμοποιείται για το σύνολο των ανωτέρω δαπανών να προχωρήσει στον καταλογισμό των αναφερόμενων στα σχετικά ευρήματα φυσικών προσώπων.

Οι διατάξεις του άρθρου 26 παρ. 10 του ν. 4386/2016 και του άρθρου 71 του ν.4554/2018, σε συνδυασμό με το άρθρο 68 του ν. 4386/2016 νομιμοποιούν αναδρομικά τις αναφερόμενες συγκεκριμένες κατηγορίες δαπανών, εφόσον πληρούνται οι λοιπές προβλεπόμενες σε αυτές προϋποθέσεις. Η νομιμοποίηση συγκεκριμένων κατηγοριών δαπανών και υπό τις ειδικότερες αναφερόμενες στις ανωτέρω διατάξεις προϋποθέσεις ισχύει έναντι όλων των προσώπων, ανεξάρτητα από ιδιότητα (αχρεωστήτως λαβών, δημόσιος υπόλογος) ή οιαδήποτε ανάμιξη στη διαχειριστική διαδικασία που συνετέλεσε στη καταβολή χρημάτων (προς Διευθυντές Ερευνητικών Κέντρων ή Ινστιτούτων ή στο ερευνητικό προσωπικό). Κατόπιν αυτού, ελλείπει νόμιμη αιτία καταλογισμού των αντίστοιχων χρηματικών ποσών που έχουν καταβληθεί και η Διοίκηση δεν νομιμοποιείται να προβεί σε περαιτέρω διαδικασία καταλογισμού τους (ομόφωνα).