α) Δικαίωμα ή μη χορήγησης, του κατωτάτου ορίου σύνταξης λόγω θανάτου από το ΙΚΑ-ΕΤΑΜ από 27-12-1984 σε συνταξιούχο, η οποία κατέστη εκ μεταβιβάσεως συνταξιούχος από το Γ.Λ.Κ. β) Εφαρμογή ή μη των διατάξεων της παρ.3 του άρθρου 13 του ν.997/1979, καθώς και της παρ.6 του άρθρου 5 του ν. 3232/2004, και στα μέλη της οικογενείας συνταξιούχων του Γ.Λ.Κ., τα οποία λαμβάνουν στρατιωτική ή πολεμική σύνταξη εκ μεταβιβάσεως.

α) Η συνταξιούχος Μ.Μ., η οποία κατέστη εκ μεταβιβάσεως συνταξιούχος λόγω θανάτου του συζύγου της από 27-12-1984, ο οποίος λάμβανε αναπηρική και στρατιωτική σύνταξη που του χορηγήθηκε εξ’ αιτίας της υπηρεσίας του, υπηρετών ως χωροφύλακας, και όχι πολεμική σύνταξη κατά την εκτέλεση της στρατιωτικής του υπηρεσίας, δεν δικαιούται να λαμβάνει το κατώτατο όριο σύνταξης από το ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, διότι ο σύζυγός της και η ιδία δεν υπήγοντο στην περίπτωση της παρ.6 του άρθρου 5 του ν. 3232/2004. β) Η παρ.3 του άρθρου 13 του ν.997/1979 (όπως ίσχυε), καθώς και η παρ.6 του άρθρου 5 του ν. 3232/2004 έχουν προσωποπαγή χαρακτήρα, αφού τα δικαιώματα που προστατεύουν περιορίζονται μόνο στους έχοντες την ιδιότητα του αναπήρου ή θύματος πολέμου κατά την εκτέλεση της στρατιωτικής τους υπηρεσίας και δεν καταλαμβάνουν και τα μέλη τα οποία λαμβάνουν στρατιωτική ή πολεμική σύνταξη εκ μεταβιβάσεως, διότι η εξίσωση όλων των αναπήρων και θυμάτων πολέμου και των εξ αυτών ελκόντων δικαιώματα, που έγινε με το άρθρο 4 του ν. 3670/2008, εξαιρεί τα δικαιώματα και ευεργετήματα που έχουν θεσπιστεί με συνταξιοδοτικές διατάξεις. (ομοφ.)