Οικισμοί – Δόμηση – Νομολογία – Δέσμευση Διοίκησης – Δημόσιο Συμφέρον – Ανάκληση διοικητικών πράξεων.

α) Η νομολογία, η οποία έχει διαμορφωθεί με τις με αριθμ. 978/2012, 2270/2014, 3349/2014 και 4781/2014 αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας συνιστά παγία νομολογία, καθόσον αφορά την δοθείσα από τις αποφάσεις αυτές ερμηνευτική νομική λύση για την δόμηση εντός των μνημειακού χαρακτήρα οικισμών της Ύδρας και Χώρας Πάτμου, β) Είναι σκόπιμο, η Διοίκηση, σε συμφωνία προς τις ανωτέρω αποφάσεις, να εξετάσει τις όμοιες υποθέσεις, μελλοντικές ή ήδη εκκρεμείς ενώπιον αυτής, που αφορούν τη δόμηση στους ίδιους οικισμούς, υιοθετώντας την δοθείσα από τις αποφάσεις αυτές ερμηνευτική νομική λύση, επί του συνόλου αυτών, γ) Καθόσον αφορά τις ήδη εκδοθείσες πράξεις, που αφορούν δόμηση στους ίδιους οικισμούς και οι οποίες τελούν σε αντίθεση προς την ερμηνευτική νομική λύση, που έχει δοθεί με τις ανωτέρω δικαστικές αποφάσεις, η Διοίκηση δύναται να τις ανακαλέσει οποτεδήποτε και να εξετάσει εκ νέου τις σχετικές υποθέσεις υπό το φως αυτής της νομικής ερμηνευτικής λύσης, με βάση τις γενικές αρχές, που ισχύουν για την δυνατότητα ανάκλησης των παράνομων ευμενών ατομικών διοικητικών πράξεων, επικαλούμενη λόγους σπουδαίου δημοσίου συμφέροντος (προστασία μνημειακών οικισμών), με εξαίρεση εκείνες από τις οποίες έχουν ήδη δημιουργηθεί δικαιώματα ή επωφελείς καταστάσεις για καλόπιστους διοικούμενους, εκτός εάν, κατά την αιτιολογημένη κρίση της Διοίκησης, συντρέχουν λόγοι γενικότερου δημοσίου συμφέροντος προστασίας των συγκεκριμένων μνημειακού χαρακτήρα οικισμών, σε βαθμό τέτοιο, ώστε να επιβάλλεται η ανάκληση, ακόμα και των πράξεων αυτών (ομοφ.).
ΠΑΡΑΠΟΜΠΗ ΣΤΗΝ ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ – ΕΚΔΟΘΗΚΕ Η 248/2016 ΓΝΩΜ. Β” ΟΛΟΜΕΛΕΙΑΣ.