Εκχώρηση των αποδοχών δημοσίου υπαλλήλου με εργολαβικό δίκης, κατ’ εξαίρεση του κανόνα περί του ανεκχώρητου των αποδοχών. Προσδιορισμός του αντικειμένου της δίκης επί αγωγικού αιτήματος για το νομικό χαρακτηρισμό της εργασιακής σχέσης με το Δημόσιο και την κατάταξη του ενάγοντος σε θέση εργασίας αορίστου χρόνου. Αόριστος προσδιορισμός της εκχωρούμενης απαίτησης.

Ο κανόνας του ανεκχώρητου των αποδοχών των δημοσίων υπαλλήλων, κατ’ άρθρο 1 παρ. 1 του α.ν. 1453/1938, κάμπτεται με τις διατάξεις του Κώδικα Δικηγόρων που ρητά επιτρέπουν την εκχώρησή τους με το εργολαβικό της δίκης και στην περίπτωση που αυτή έχει ως αντικείμενο τον χαρακτηρισμό της εργασιακής σχέσης των εκχωρητών με το Δημόσιο, ως αορίστου χρόνου, και την κατάταξή τους σε αντίστοιχες θέσεις εργασίας. Η αξία του αντικειμένου της διαφοράς προσδιορίζεται από το δεκαπλάσιο των αποδοχών, σύμφωνα με το άρθρο 11 περ. 7 του ΚΠολΔ (ομόφωνα).
Δεν υφίσταται υποχρέωση της αρμόδιας υπηρεσίας του ΥΠΠΟΑ για παρακράτηση των αποδοχών των υπαλλήλων του και απόδοσή τους στην αναγγελθείσα δικηγορική εταιρεία, σε εξόφληση της συμφωνηθείσας αμοιβής της, διότι στα εργολαβικά δίκης δεν περιέχεται επαρκώς ορισμένη δήλωση των εντολέων περί εκχώρησης των αποδοχών τους (κατά πλειοψηφία).
Το ερώτημα παραπέμφθηκε στην Ολομέλεια του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 7 παρ. 3 εδ. ε΄ του ν. 3086/2002, με την Γνωμοδότηση 40/2021 του Ε΄ Τμήματος.