α) Αν, στην περίπτωση πτώχευσης συγκεκριμένου οφειλέτη του Δημοσίου, οι οφειλές τούτου i) από ΕΝ.Φ.Ι.Α., με αντικείμενο τα δικαιώματα κυριότητάς του επί των ακινήτων της πτωχευτικής περιουσίας, που αφορούν φορολογικά έτη μετά την κήρυξη της πτώχευσης και κατά τη διάρκεια αυτής, ii) από τέλη επιτηδεύματος, που αφορούν δραστηριότητα που ασκούσε ο πτωχός πριν από την κήρυξη της πτώχευσης, επιβάλλονται όμως για φορολογικά έτη κατά τη διάρκεια αυτής, λόγω παράλειψης υποβολής δήλωσης διακοπής εργασιών στη Δ.Ο.Υ. και iii) από έξοδα διοικητικής εκτέλεσης που επιβάλλονται κατά τη διάρκεια της πτώχευσης, αφορούν όμως τα έξοδα αναγγελίας των απαιτήσεων του Δημοσίου στην πτωχευτική διαδικασία, αποτελούσαν πτωχευτικά, ομαδικά ή μεταπτωχευτικά χρέη αυτού. β) Ποιές από τις ανωτέρω οφειλές εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της παραγράφου 1 του άρθρου 169 του ν. 3588/2007 (ΠτΚ). γ) Αν στην έννοια των «οφειλών που δημιουργήθηκαν από αδίκημα», σύμφωνα με την παράγραφο 2 του άρθρου 169 του ν. 3588/2007, υπάγονται τα πτωχευτικά χρέη του συγκεκριμένου πτωχού από πρόστιμα πολεοδομίας, και, σε θετική περίπτωση, πώς μπορεί να στοιχειοθετηθεί η τέλεση παράβασης με δόλο ή βαρεία αμέλεια.

ΑριθμόςΓν173/2021 (ΚΥ)
ΚατάστασηΕκκρεμεί αποδοχή
ΤμήμαΤΜΗΜΑ Β΄
Ημερομηνία Συνεδρίασης07/12/2021
ΕισηγητήςΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΠΟΥΛΟΣ ΠΕΤΡΟΣ
PresidentΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ
ΛήμματαΑΠΑΛΛΑΓΕΣ ΜΕΙΩΣΕΙΣ ΕΚΠΤΩΣΕΙΣ, ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ, ΕΝΙΑΙΟΣ ΦΟΡΟΣ ΑΚΙΝΗΤΩΝ, ΟΦΕΙΛΗ ΛΗΞΙΠΡΟΘΕΣΜΗ, ΠΟΛΕΟΔΟΜΙΑ ΡΥΜΟΤΟΜΙΑ, ΠΡΟΣΤΙΜΑ, ΠΤΩΧΕΥΣΗ, ΠΤΩΧΕΥΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ, ΤΕΛΟΣ ΕΠΙΤΗΔΕΥΜΑΤΟΣ
ΔιατάξειςΝ 1337/1983Α17Π1, Ν 1337/1983Α17Π2, Ν 1337/1983Α17Π8, Ν 1577/1985Α22Π1, Ν 1577/1985Α22Π3, Ν 3588/2007A16Π1, Ν 3588/2007A16Π2, Ν 3588/2007A16Π5, Ν 3588/2007A17Π1, Ν 3588/2007Α154, Ν 3588/2007Α166Π1, Ν 3588/2007Α166Π2, Ν 3588/2007Α168, Ν 3588/2007Α169Π1, Ν 3588/2007Α169Π2, Ν 3588/2007Α21, Ν 3588/2007Α30, Ν 3986/2011Α31Π1, Ν 3986/2011Α31Π2, Ν 3986/2011Α31Π3, Ν 3986/2011Α31Π4, Ν 3986/2011Α31Π6, Ν 4174/2013Α54ΑΠ1, Ν 4174/2013Α54ΑΠ2, Ν 4223/2013Α1Π1, Ν 4223/2013Α1Π2, Ν 4223/2013Α1Π4, Ν 4223/2013Α2Π1, Ν 4223/2013Α2Π3, Ν 4223/2013Α6Π1, Ν 4446/2016Α13Π2
ΑρχείοΛήψη PDF

Οι οφειλές: i) από ΕΝ.Φ.Ι.Α., με αντικείμενο τα δικαιώματα κυριότητας του συγκεκριμένου πτωχού επί των ακινήτων της πτωχευτικής περιουσίας, που αφορούν φορολογικά έτη μετά την κήρυξη της πτώχευσης, ii) από έξοδα διοικητικής εκτέλεσης που επιβάλλονται κατά τη διάρκεια της πτώχευσης, αφορούν όμως τα έξοδα αναγγελίας των απαιτήσεων του Δημοσίου στην πτωχευτική διαδικασία και iii) από τέλη επιτηδεύματος που αφορούν φορολογικά έτη μετά την κήρυξη της πτώχευσης, δεν αποτελούν πτωχευτικά χρέη αυτού και, ως τέτοια, δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της παραγράφου 1 του άρθρου 169 του ν. 3588/2007 (ΠτΚ) (ομόφωνα).
Στην έννοια των «οφειλών που δημιουργήθηκαν από αδίκημα», σύμφωνα με την παράγραφο 2 του άρθρου 169 του ΠτΚ, δεν υπάγονται τα πτωχευτικά χρέη του πτωχού από τα επιβληθέντα σε βάρος του πρόστιμα πολεοδομίας και, συνεπώς, αυτός απαλλάσσεται από τα χρέη αυτά, με βάση την υπ’ αριθ. 3/2019 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Χαλκιδικής (κατά πλειοψηφία).