α) Αν η υποβληθείσα από την “Μ.X.-Λ.”, σύζυγο (χήρα) αποβιώσαντος κατά την εκτέλεση της υπηρεσίας του δημοσίου υπαλλήλου, αίτηση προς διορισμό της στο Δημόσιο, κατ’ εφαρμογή των ειδικών ευεργετικών διατάξεων του άρθρου 14 παρ. 20 του Ν. 2266/1994 και του άρθρου 2 παρ. 17 του Ν. 2349/1995, έχει υποβληθεί νομίμως και παραδεκτώς, και β) αν για τους διοριζόμενους βάσει αυτών των διατάξεων έχουν εφαρμογή οι διατάξεις του άρθρου 8 του Ν.1902/1990.

α) Η περίπτωση της ενδιαφερομένης εμπίπτει στη διάταξη της περ. β’ της παρ. 17 του άρθρου 2 του Ν. 2349/1995. Εφ’ όσον δηλ. το συμβάν (θάνατος του συζύγου της) είχε επέλθει την 15-9-1994, προ της ενάρξεως ισχύος του Νόμου 2266/13-12-1994, έπρεπε η προς διορισμό αίτηση αυτής να υποβληθεί εντός προθεσμίας, – προδήλως αποκλειστικής, – ενός έτους από της δημοσιεύσεως του Ν. 2349 (1-11-1995), ήτοι μέχρι της 1-11-1996.
Δεδομένου όμως ότι η αίτησή της υποβλήθηκε μετά την ως άνω ημερομηνία (15-4-1997), αυτή τυγχάνει απαράδεκτη, ως εκπρόθεσμη και επομένως απορριπτέα. Το δι’ αυτής δηλ. υποβαλλόμενο αίτημα δεν δύναται, κατά νόμο, να ικανοποιηθεί από τη Διοίκηση.
Ένεκα της εκπρόθεσμης, κατά τα προδιαληφθέντα, υποβολής της αιτήσεως παρέλκει η περαιτέρω έρευνα περί της συνδρομής ή μη των τυπικών και ουσιαστικών προς διορισμό της αιτούσας προϋποθέσεων.
β) Καθ’ όσον αφορά όμως το ειδικώτερο ερώτημα, περί της εφαρμογής ή μη της διατάξεως του άρθρου 8 παρ. 5 του Ν. 1902/1990 περί ορίου ηλικίας των, επί τη βάσει των ειδικών διατάξεων των άρθρων 14 παρ. 20 του Ν. 2266/1994 και 2 παρ.17 του Ν. 2349/1995 διοριζομένων, παρεμπιπτόντως και χάριν της πληρότητας της παρούσας αναπτύξεως, επισημαίνεται ότι τούτο έχει αντιμετωπισθεί με την υπ’ αρ. 406/1997 Γνωμοδότηση της Ολομελείας του Ν.Σ.Κ. αρνητικώς, κατ’ αντίθεση προς την προγενέστερη υπ’ αρ. 327/1995 Γνωμοδότηση του Δ΄ Τμήματος του Ν.Σ.Κ. και την μειοψηφήσασα γνώμη της υπ’ αρ. 814/1995 Γνωμοδοτήσεως του Γ΄ Τμήματος του Ν.Σ.Κ..