α) Αν η γνώμη του Δ.Σ. των Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης, η χορήγηση της οποίας προβλέπεται πριν από την έκδοση της απόφασης του Υπουργού Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, σύμφωνα με τη δεύτερη πρόταση του εδ. στ΄ της παρ. 1 του άρθρου 50 του ν. 4430/2016 είναι απλή ή απαιτείται να είναι σύμφωνη, β) Αν οι αποφάσεις του Δ.Σ. του Ενιαίου Ταμείου Επικουρικής Ασφάλισης και Εφάπαξ Παροχών (ΕΤΕΑΕΠ), στις οποίες αναφέρονται οι εκφρασθείσες επί μέρους γνώμες των μελών του Δ.Σ., χωρίς να εκφέρεται ρητά μια τελική ενιαία γνώμη, συνιστούν γνώμες κατά την έννοια της προαναφερθείσας διάταξης και γ) Αν οι αντίστοιχες αποφάσεις της Υπουργού Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης εκδοθείσες μετά τις αποφάσεις του Δ.Σ. του ΕΤΕΑΕΠ, με διαφορετικό περιεχόμενο από αυτές εκδόθηκαν σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στην κρίσιμη ίδια διάταξη.

ΑριθμόςΓν97/2019 (ΚΥ)
ΚατάστασηΑποδεκτή
ΤμήμαΤΜΗΜΑ ΣΤ΄
Ημερομηνία Συνεδρίασης17/04/2019
ΕισηγητήςΖΑΜΠΑΡΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ
ΠρόεδροςΔΙΟΝΥΣΟΠΟΥΛΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ
ΛήμματαΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ, ΑΣΦΑΛΙΣΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ, ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ ΠΡΑΞΗ, ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ, ΜΙΣΘΩΣΗ ΑΚΙΝΗΤΟΥ, ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗ ΕΚΧΩΡΗΣΗ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ, ΤΑΜΕΙΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑ, ΦΟΡΕΑΣ ΔΗΜΟΣΙΟΥ, ΧΡΗΣΙΔΑΝΕΙΟ
ΔιατάξειςN 2690/1999A15, N 4430/2016A50Π1, Ν 2690/1999Α17, Ν 2690/1999Α20
ΑρχείοΛήψη PDF

α) Η γνώμη του Δ.Σ. των Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης, η χορήγηση της οποίας προβλέπεται πριν από την έκδοση της απόφασης του Υπουργού Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, σύμφωνα με τη δεύτερη πρόταση του εδ. στ΄ της παρ. 1 του άρθρου 50 του ν. 4430/2016 είναι απλή.
β) Οι αποφάσεις του Δ.Σ. του ΕΤΕΑΕΠ, στις οποίες αναφέρονται οι εκφρασθείσες επί μέρους γνώμες των μελών του Δ.Σ. χωρίς να εκφέρεται ρητά μια τελική ενιαία γνώμη, συνιστούν γνώμες κατά την έννοια της προαναφερθείσας διάταξης.
γ) Οι εκδοθείσες μετά τις ως άνω αποφάσεις του Δ.Σ. του ΕΤΕΑΕΠ αντίστοιχες αποφάσεις της Υπουργού Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, ως έχουσες διαφορετικό περιεχόμενο από τις πρώτες δεν εκδόθηκαν σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στην ως άνω διάταξη, γιατί έπρεπε να αιτιολογηθούν ειδικά, δηλαδή να αναφέρονται σε αυτές τα ληφθέντα υπ’ όψιν κριτήρια και στοιχεία και οι εν γένει λόγοι που δικαιολογούσαν αυτή την απόκλιση (ομόφ.).